The Games We Play
Wanting to scream all the pain that you’ve been keeping to yourself.
But instead, you covered your mouth.
Keeping those screaming and not letting any word out.

Wanting to scream all the pain that you’ve been keeping to yourself.
But instead, you covered your mouth.
Keeping those screaming and not letting any word out.

Puso ko man ay hindi mapakali.
Isipan man ay nagbabakasakali.
Pipiliin parin lumakad palayo.

Ang hilig mong maglakbay.
Nakikigulo sa mundo ng iba’t ibang tao na mararaanan mo.
Ang hilig mong ayusin yung mga taong sa dulo’y naging dahilan din ng pagkawasak mo.


Kaya ikaw, ikaw na ang hirap kalimutan.
Naging dahilan ng pagluha sa mga unan.
Ako man ay nahirapan, dapat parin kitang pasalamatan.
Sa bawat pag patak ng luha ako may natutunan.
Mahulog sayo ay hindi kasalanan o kamalian.
Tonight the moon shines so bright. The moonlight reminds me…

Battlefield is a spoken word poetry written and shared by…

You took everything, leaving me with emptiness.
Emptier than how I used to.
Maybe I don’t deserve anyone.
For I now have nothing.

Bawat patak ng pagmamahal sa puso ko,
na hinding hindi na makakarating sayo.

Sa Pagpikit ng Aking Mata is a tagalog poem written…

Sa susunod wag kang magsimula kung di mo kayang ipagpatuloy.
Wag kang maglalaro ng feelings ng babae.
Sasabihin mong mahal mo, sasanayin mo na anjan ka.

Gusto ko ng magpahinga.
Nais ko ng ipikit ang aking mga mata.
Ngunit bakit sa bawat pagpikit ng mata
Ikaw parin ang nakikita.